Veel mensen houden ervan “gelijk” te hebben of de “juiste” dingen te doen. Een te grote mate van “juistheid” werkt echter dogmatisch. Zekerheid is rigiditeit. Twijfel is voorlopigheid. Een geest die zeker is, is een gesloten geest. Een geest die in twijfel verkeerd is een open geest.
Wanneer een geest onzeker is zoekt hij naar kennis. Een geest vol zekerheid is vol van herinneringen: hij weet wat hij weet en hoeft niets anders te weten. Die geest slaapt. Is niet geïnteresseerd in wat is. Alleen bevestiging van wat was dringt door. Zekerheid is gedachteloosheid. Langer schreef in 1989: “gedachteloosheid is het starre vertrouwen op oude patronen terwijl een actieve geest voortdurend nieuwe ontwikkeld”.
Als ik kijk naar een film en ik houd niet van de eerste tien minuten, kan ik hem categoriseren als een film die ik niet graag zie en ik besluit te stoppen met kijken. Blijf ik open van gedachten, dan blijf ik kijken en zou ik kunnen ontdekken dat ik hem opnieuw moet categoriseren. Zekerheid is een afscherming van de steeds opkomende stroom van informatie. Het is het einde van de analyse. Het vermoeden dat de werkelijkheid in de toekomst hetzelfde blijft als wat het op dit moment is. Maar de werkelijkheid verandert natuurlijk elk moment en creëert nieuwe informatie. Als je geen nieuwe categorieën creërt, mist u de nieuwe informatie.
Sommigen van ons hebben de neiging om hun eigen zekerheid te ontwikkelen betreffende wat “juist” of “goed” is. Dat creëert een impasse. Zekerheid wordt een handicap: immers, hoe kun je iets nieuws leren zonder bereid te zijn om uw oude inzichten te herzien? Hoe kun je je oude patronen heroverwegen als je er absoluut zeker van bent dat ze “juist” zijn? Hoe kun je je zekerheid loslaten als je bang bent voor het onzekere? Dat kun je niet, tenzij je een geest ontwikkeld die met onzekerheid weet om te gaan.
Lien Pham en Shelley Taylor, van de Universiteit van Californië, vroegen een groep studenten een paar momenten per dag te visualiseren dat ze een hoog cijfer zouden halen voor een belangrijk examen. Een andere groep werd gevraagd om het proces er naartoe te visualiseren; wanneer, waar en hoe ze gingen studeren. Hoewel bij de eerste groep de visualisatie slechts een paar minuten duurde, had het een aanzienlijke impact hun gedrag. Ze studeerden minder met als gevolg lagere examencijfers. De studenten die zich hadden voorbereid door het proces van studeren te visualiseren, besteden aanzienlijk meer voorbereidingstijd en behaalden uiteindelijk hogere resultaten. Het visualiseren van het proces van de studie bleek vooral effect te hebben op het verminderen van examen-gerelateerde angst. Het hielp hen daarnaast hun werklast beter te plannen.
Het team is een “systeem”. Een levend organisme met dynamische kenmerken. Een eigen lichaam met gesproken en onuitgesproken regels, visies, ideeën, blinde vlekken, verwachtingen en zelfs stemmingen. De geest van een team infecteert en beïnvloed het individu en speelt een belangrijke rol in de manier waarop het team samen werkt en wat het produceert.
Dat is de conclusie van een groep onderzoekers aan de
1. Vermijd te veel denken.
Oudere volwassenen zijn net zo blij als iedereen. En misschien belangrijker is, dat dezelfde factoren die geluk voorspellen bij jongere volwassenen, ook dat van ouderen bepalen: een goede gezondheid, goede vrienden en financiële zekerheid. Er zijn een paar leeftijdgebonden verschillen gevonden. Meest opmerkelijk is dat als alle belangrijke demografische variabelen constant worden gehouden, getrouwd zijn, een voorspeller van geluk is bij jonge volwassenen maar niet onder ouderen. Misschien komt dat doordat een aanzienlijk deel van de laatstgenoemde groep is samengesteld uit weduwen of weduwnaars. Zij hebben enkele van de belangrijkste huwelijk gerelateerde voorwaarden van geluk, zoals financiële zekerheid en een sterke familie-en gezinsleven, op andere wijze ingevuld. Onder de ouderenis er weinig verschil in geluk gerelateerd naar leeftijd, geslacht of ras.
De bevindingen waren verbluffend. Na slechts een week hadden de mannen in de experimentele groep (in vergelijking met een controle groep van dezelfde leeftijd) meer gezamenlijke flexibiliteit, verhoogde beweeglijkheid en minder artritis in hun handen. Hun mentale scherpte was meetbaar gestegen en ze hadden een betere houding en manier van lopen. Buitenstaanders schatte de mannen aanzienlijk jonger in dan die van de controlegroep. Met andere woorden, het verouderingsproces was met deze enkele ingreep teruggedraaid.![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=8b4ebc07-fb46-4d46-829e-5010c5bdb7ed)
Grondlegger van de methode is Byron Kathleen Reid, beter bekend als Byron Katie. The Work ontstond spontaan als een manier om haar zelfstandigheid te behouden. In haar woonplaats Barstow (VS) is zij haar eigen manier om in liefde te leven met wat er is, gaan delen met anderen. Langzaam verspreidde haar zienswijze zich over de hele wereld.![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=bc9256c0-4a17-458b-aa0d-912f3d317481)